மழை கவிதைகள் - Rain Kavithai in Tamil

முதல் மழைத்துளி மண்ணைத் தொட்டதும் பூமி விட்ட மூச்சின் வாசனை எந்த வாசனைத் திரவியத்திலும் இல்லை.

வறண்ட வயலைப் பார்த்து அழுத விவசாயி இன்று வானத்தைப் பார்த்துச் சிரிக்கிறான் மழை அவனுக்குக் கடவுள் எழுதிய பதில் கடிதம்.

நோட்டுப் புத்தகத்தின் கடைசிப் பக்கம் காகிதக் கப்பலாகி மிதந்தது என் குழந்தைப் பருவமும் அதனுடன் போனது.

ஒரே குடைக்குள் நீயும் நானும் வெளியே பெய்தது மழை உள்ளே பெய்தது காதல்.

ஜன்னல் கண்ணாடியில் வழியும் துளிகள் ஒவ்வொன்றும் ஒரு பழைய நினைவை எழுதிவிட்டு மறைகின்றன.

மேகங்கள் கூடிப் பேசிக்கொண்டன தாகத்தில் தவிக்கும் மண்ணுக்குத் தங்கள் கண்ணீரைத் தானமாகத் தரலாமென்று.

அம்மா திட்டுவாள் என்று தெரிந்தும் மழையில் நனைந்த நாட்கள்தான் வாழ்க்கையின் உண்மையான விடுமுறை.

மழை வந்தால் தவளைகள் பாடும் மயில்கள் ஆடும் உழவன் மனம் மட்டும் ஆனந்தக் கண்ணீரில் நனையும்.

உன்னை முதன்முதலில் சந்தித்த நாளும் மழை பெய்தது அன்றிலிருந்து ஒவ்வொரு மழையும் உன் பெயரைச் சொல்கிறது.

சூடான தேநீர், சன்னலோர இருக்கை வெளியே மெல்லிய மழை இதைவிடப் பெரிய செல்வம் எதுவுமில்லை.